confessions of a "S.I.N.G.L.E."

"hep. wag mo ko bibitawan"

-status ko yan sa ym ngayon. kamusta naman, naguumapaw na kadramahan na naman ang nilalaman ng 4-word status na yan. baket? simple lang, inaatake na naman ako ng paranoia ko.

kala ko non nakarecover na ko sa "single-ism phase" ko. aba naman, isang taon den kaya akong nagpakaman-hater no. walang kahit anong bahid ng lablayp ang senior year ko sa highschool no. umikot lang lahat sa tropa. ayos.

kung ikaw na nagbabasa dyan ay malapet saken, malamang kilala mo ang "singles". nabuo yan nong taong 2006. mga bandang june. samahan ng 4 na babaeng walang lovelife. hence the name "singles". nagsimula kame sa 3. pero nawala yong isa, buti nalang may pumalit na isa pa ulet. tapos biglang nadagdagan ng isa pa nong JS namen. so 3 minus 1 plus 1 plus 1 ulet. whew. math na naman. pero ayon, 4 kame. nagrerepresent sa apat na panig ng kababaihan, kabaliwan, katalinuhan at syempre KAGANDAHAN. oha. wag kang kokontra.

sa totoo lang. hindi kami tropa talaga bago pa mag4th year. oo magkakakilala kame. pero hindi close. nabuo lang kame dahil we all have something in common. at yon ay ang pagiging single. siguro nga nuknukan ng pait ang mga naging labstory namen at naging napaka-feminist namen. paraan naren siguro yon para mabawi yong nawalang dignidad, tiwala sa sarili at syempre sa iba.

umusbong ang isang pustahan sa pagitan nameng 4: ISANG TAONG WALANG LOVELIFE.

suuuuuus. chicken yang pustahan na yan samen. dahil syempre, lahat kame wala pa sa tamang ulirat para magka-chorva ulet. pahinga lang no. pagkatapos nilang luray-lurayin ang mga damdamin namen?!?! haha.

hmm. here's the catch: ang unang magkakaboypren samen, manlilibre ng dinner. at hindi lang basta dinner sa mcdo o jollibee o kfc no. sosyaling dinner naman. syempre sosyal kame. haha.

im proud to say. lahat kame natapos ang isang taon na walang lovelife. successful kame sa misyong itinalaga namen sa mga sarili namen. siguro kasi wala lang gustong gumastos ng malaki. hello, dinner yon, times 4 pa ang gastos. haha

so ayon nga. isang taon na kami-kami lang ang magkakasama. araw-araw yon. kami lang den ang magkakausap. malamang sa hindi magkakahawahan na kami ng mga pananaw sa buhay.

at iyan nga ang nagyari. ano pa ba inaasahan mo. apat na babaeng naguumapaw sa katalinuhan ang pinagsama-sama ng tadhana. oh diba, bonggang bongga!!

halos lahat ng mga bagay, napaguusapan namen. at sabay-sabay kameng bumuo ng tinatawag namen na "principles in life". na mostly tungkol sa mapait na mundo ng pag-ibig. (yeek, sagwa pakinggan)

hindi na siguro namen napapansin pero dahan-dahan na kaming nagiging man-haters. tingin namen sa karamihan ng mga lalaki, sinungaling, manloloko, players. hindi naman namin nilalahat. karamihan lang. haha.

ayan, nagexpire na nga ang duration ng pustahan namen. halos isang taon na ulet ang lumipas mula nong nagtapos na ang kontrata namen. .update lang kita sa status namen.

single # 4: eto, bonggang bongga ang lablyp neto. pag kasama mo sila, parang may kakaibang aura. haha. pero kamusta naman ang linya nila na : "hindi pa kme no!"

single # 3: sya, may boypren na. magiisang taon naren sila. siya nga unang nagkaboypren samen. sya tuloy yung manlilibre ng dinner. sad to say. HINDI PA NYA KAME NILILIBRE.

single # 2: masaya? kaso unpredictable. mahirap ang assurance. pero pag gusto kasi nya, kahit pa si miriam defensor ang kalabanin nya, gagawin nya.

single # 1: last one standing. single paden sya hanggang ngayon. sya na ata ang pinaka-naapektuhan ng mga principles namen.

*hulaan mo kung alen sa apat na yan ang kwento ng buhay ko. haha, kung nagets mo ang clues. ang talino mo!*

balik tayo kay single # 1. man-hater paren yan. ayaw lang nya aminin. hehe. mas gusto nyang mamuhay ng simple at tahimik kesa magrisk ulet. oha. single na single. sa kanya ata pinakananalaytay ang essence ng lahat ng mga paniniwala namen non. hanggang ngayon dala nya paren. tss. baka tumandang dalaga. wag naman! haha

kala ko hindi na ako tulad ni single # 1. kala ko may pinaniniwalaan na ulet ako. pero bakit ganon? parang nagpaparamdam ulet ang "single" instincts ko? hmm. baka naman pautot lang to ng panahon. tingin mo? :D

Saturday, June 14, 2008

"soul searching"

sunday kahapon. may pasok na naman ako. nstp14. katamad talagang pasukan tong subject na to. wala naman kasi ako ginagawa dito. papasok sa room, maglalabas ng psp at maglalaro habang nakikipagkwentuhan kay jehLee. sayang lang sa pamasahe at effort. amp. pero tiis-tiis nalang. huling nstp ko na to. wala na ko nyan next term. wuhooo!!

ayon. pagkatapos ko ng nstp kahapon, naisipan kong dumaan ng moa kahit mag-isa ako. sobrang minsan lang ako magmall mag-isa, lalo na kung hindi naman ako magshashopping. ang lungkot kaya magpaikot-ikot sa pagitan ng libo-libong tao kung magisa ka lang. haha. kaya lang naman ako pupuntang moa kasi bibili ako ng gift para kay mommy dearest na birthday ngayon. at syempre, may ulterior motive ako. naisep ko. aheem, makapag SOUL SEARCHING nga sa moa. hanep, ang bigat non. kala mo naman kung ano iniisep ko. haha.

dalawang araw na kase ako nangangati na mag-moa. hindi ko alam kung baket sa dami ng malls na pwede ko puntahan. sa MOA pa. nung sabado pa ko nag-aaya na magmoa eh. kaso wala si cheseeta dito sa cavite ngayon. naisep ko, baka umuwi na sya ng sunday. eh hindi sya umuwe, eh di ako nalang magisa ngmoa.

aaay. narealize ko na yata kung baket sa moa ko gustong pumunta. . sa moa kasi, iba-ibang klase ng tao makikita mo. ika nga, "from all walks of life". ganon kasi ako pag may malalim na iniisep, gusto kong nakakakita ng iba't ibang uri ng tao. don ko kase narerealize na hindi lang ako yung may iniisep. marami pang mas problemado saken. ayon. oo, tama. kaya moa napili ko. maraming tao. tsaka malaki sya masyado, onti lang yung odds na may makita akong kakilala. ayoko ren kaseng may nakikitang kakilala pag mag-isa ako e. ayokong may kakausaping kahit sino.

mula nong naghiwa-hiwalay kame nila jehLee & janine sa underpass. (pa-southmall kase silang 2), nagsimula nakong pagisipan yong mga dapat kong isipen. ang sarap pala maglakad mag-isa. napakadeserted pa ng manila non. sunday nga kase. walang pasok. ayan, bigat na sa feeling. nilalamon na ko ng mga naiisep ko. haha. hanggang sa lrt, para kong tanga. ang layo-layo ng tingen ko. halatang-halata na may iniisep nga. minsan talaga, masarap magisa.

pagdating ko sa moa. automatic na, derecho sa starbucks. pero sa aking amazement. soobrang puno ang starbucks sa loob. ayos lang yon kase wala naman ako balak magstay sa loob. di ko feel na mapirme sa isang lugar. eh ang haba kase ng pila, ang sikip na tuloy sa loob. pero syempre, tyaga ako pumila para sa isang white mocha frappucinno no. sandigan yan sa panahon ng kalungkutan. bwahaha.

ayan, ang dame ngang tao, pero ayos lang. iyon naman talaga ang pinunta ko sa moa eh. pagkaubos ko ng coffee ko, nagisep nako ng gift para kay madear. may nabili naman agad ako. pinabalot ko sya, then back to my soul searching chuvaness.

curious ka na ba kung ano iniisep ko? simple.

doubtful ako.

marami akong pinaniniwalaan na mga bagay-bagay at syempre mga tao naren. pero hindi pala maiiwasan yung minsan, may mga kung anong bagay na mangyayari para mabawasan yung paniniwala mo dun sa mga yon. .

ganito lang yan eh. malamang nung bata ka, naniniwala ka kay santa claus. pero habang tumatagal, narealize mo na wala pala talagang santa claus. at yung mga regalo na nakukuha mo sa ilalim ng christmas tree nyo twing pasko ay galing lang sa parents mo at ineetching ka lang nila. mapapagtanto mo na ang laki mo pala talagang uto-uto.

ganun den ako ngayon. kailangan ko maassure na tama yung pinaniniwalaan ko, at hindi lang isang "santa claus" sa buhay ng isang bata.

Monday, June 9, 2008

"i know i screwed it up, but i will love you forever" -big

ang routine ko every tuesday:

8:00am: dadating sa school, late na naman para sa chm12 lab. uupo. at aantuken.
12:00pm : approximately, tapos na ang misa, este chm12L pala. pero minsan, pag malas talaga mageextend pa yan ng mga 15-20 minutes. para na kaming na-bake sa loob ng chmlab. tss.
12:00-12:30 : maglulunch kasama ni maanne. 2 lang kami palagi kasi yung iba naming frienshipsters ay may pe. ewan ko ba kung baket samen lang ni maanne yung naiibang pe. kawawa naman kame.
12:30-01:20 : manonood sa pe nila jehlee sa gym. pwede ren na soundtrip lang o tingen sa mga tao sa gym. minsan nakikita ko dito si 'almost-boyfriend' eh. haha. syempre di ako nagpapahalata pero sinusundan ko paden sya ng tingen. sabay bugtong hininga ng. . "sayang". wtf. :D
01:20: magtetext na ko kay carlo para sabihin kung nasan ako, puntahan nalang nya ko dahil sabay kameng uuwe.



perooo. nung tuesday, june 03, 2008. naiba ng onte ang boring na tuesday routine ko. nanood kame ng sine, kasama ko si maanne, jehLee at sarah. ang tagal na ng planong sine na yan, panahon pa ni iron man nung unang magkaayaan eh, ewan nga lang ba kung baket hindi na natuloy-tuloy. naniniwala na tuloy ako sa kasabihang na mas natutuloy ang mga biglaang ayaan. haha.

ayon nga, wala ng iron man, tsaka napanood naren naman namen ni manne yon. kaya sex and the city nalang yung pinanood namen. at aheem. alam ko na iniisep mo. wholesome yon no. slight pala. r-13 naman yon. eh lagpas-lagpasan na kame ng 13, di lang masyadong halata. lamu na, babyface. haha.

hindi ko kasi napapanood yung sex and the city nong series pa sya sa hbo, alangan den kase ko panoorin, baka kung ano nalang tumambad sa innocent eyes ko. haha. pero ang cool ng movie na to. favorite ko na nga kaagad eh. siguro kasi may pagka-feminista ako. eh puro babae yung bida. tapos nakakatuwa pa, 4 silang babae diba, ang tatag ng samahan nila. ewan ko ha, pero naaalala ko sila dana jheng, princess catherine at celine marielle nong mga panahon na yon. (mga tol, pag kaya 50 years old na tayo, hot paren ako? haha. at tayo-tayo paren kaya tropapips sa mga panahon na yon?)

pero kidding aside, naiimagine ko na non na balang araw, magiging ganon kame, kasing dikit ng super glue. haha. yung tipong big time na, palakad-lakad nalang sa streets ng new york at pashopping-shopping. haha. baklang bakla naman yong pangarap ko para samen no?

balik tayo sa movie.

ayon, kwento sya ng bawat babae.

playgirl
goodgirl
niloko
iniwan
successful
BITTER.

haha. gandang ganda ko sa movie kasi pinakita nya yong natural na reaction ng babaeng nasasaktan. lalo na pagdating sa love. yak. baduy no? pagbigyan na. sabagay, kung ikaw na babae naman den ang hindi siputin ng iyong fiance sa araw ng kasal nyo, ewan ko nalang kung hindi ka maglulupasay sa sahig at mageemote buong buhay mo. kwento yan ni carrie bradshaw. mayaman, successful na writer, maganda, sikat. at may mayamang boyfriend for 10 years. siya ang idol ko sa movie na to. pinakita nya ang tapang ng babae. na pag nasaktan, aba, game over na. ayawan na. kaso pinakita ren nya ang weakness ng mga babae all over the world. matagal maka-move on. aba, 6 months na silang hiwalay, nagkabalikan pa. cliched no? pero at least happy ending naman sya. all is well that ends well. tama ba?

pero eto, linya ng isa sa mga bida na si Samantha:
"relationships are not all about being happy, right?"

napahinto ako nong narineg ko yan eh. oo nga naman. tama sya, ano naman ba inaakala ko? fairytale ang buhay ko. sus, ni hindi nga ako nagbabasa ng mga ganyang kwento. applicable yan sa lahat ng klase ng relationship, kesho friendship pa yan o chuva ever. cycle lang ang buhay, minsan corny kasi puro kamalasan, minsan ok den kasi wala masyadong problema. kung sabagay, nasayo naman yan kung pano mo didiskartehan eh. baka naman ikaw lang den nagpapahirap sa sarili mo diba?

hmm. carrie.samantha.miranda.charlotte.

ang kikay ng mga pangalan nila no? mga bida yan sa movie. ayan, namimiss ko na naman tuloy sila singles.(not so singles, these days.) whew, ang haba. haha. ang dami pa pala nteng mga plano.

yung dinner na libre ni dana, anong petsa na. . halos one year na kayo hindi pa kame nalilibre. haha

tapos yung debutante, celine. ahoo. dalaga na sya. aamin na kaya?! :D

engr. alejandro, yung paris naten sa 2020 ha. tuloy yon, magimpake ka na ngayon palang.

di ko malaman kung ano ba talaga yung topic ng blog na toh, yung movie o yung 3 lukaret kong mga friends. halo-halo na kasi e. gulo ko no? ganyan lang talaga. haha.

hahahay. labyu mga tol!.

Friday, June 6, 2008