sunday kahapon. may pasok na naman ako. nstp14. katamad talagang pasukan tong subject na to. wala naman kasi ako ginagawa dito. papasok sa room, maglalabas ng psp at maglalaro habang nakikipagkwentuhan kay jehLee. sayang lang sa pamasahe at effort. amp. pero tiis-tiis nalang. huling nstp ko na to. wala na ko nyan next term. wuhooo!!
ayon. pagkatapos ko ng nstp kahapon, naisipan kong dumaan ng moa kahit mag-isa ako. sobrang minsan lang ako magmall mag-isa, lalo na kung hindi naman ako magshashopping. ang lungkot kaya magpaikot-ikot sa pagitan ng libo-libong tao kung magisa ka lang. haha. kaya lang naman ako pupuntang moa kasi bibili ako ng gift para kay mommy dearest na birthday ngayon. at syempre, may ulterior motive ako. naisep ko. aheem, makapag SOUL SEARCHING nga sa moa. hanep, ang bigat non. kala mo naman kung ano iniisep ko. haha.
dalawang araw na kase ako nangangati na mag-moa. hindi ko alam kung baket sa dami ng malls na pwede ko puntahan. sa MOA pa. nung sabado pa ko nag-aaya na magmoa eh. kaso wala si cheseeta dito sa cavite ngayon. naisep ko, baka umuwi na sya ng sunday. eh hindi sya umuwe, eh di ako nalang magisa ngmoa.
aaay. narealize ko na yata kung baket sa moa ko gustong pumunta. . sa moa kasi, iba-ibang klase ng tao makikita mo. ika nga, "from all walks of life". ganon kasi ako pag may malalim na iniisep, gusto kong nakakakita ng iba't ibang uri ng tao. don ko kase narerealize na hindi lang ako yung may iniisep. marami pang mas problemado saken. ayon. oo, tama. kaya moa napili ko. maraming tao. tsaka malaki sya masyado, onti lang yung odds na may makita akong kakilala. ayoko ren kaseng may nakikitang kakilala pag mag-isa ako e. ayokong may kakausaping kahit sino.
mula nong naghiwa-hiwalay kame nila jehLee & janine sa underpass. (pa-southmall kase silang 2), nagsimula nakong pagisipan yong mga dapat kong isipen. ang sarap pala maglakad mag-isa. napakadeserted pa ng manila non. sunday nga kase. walang pasok. ayan, bigat na sa feeling. nilalamon na ko ng mga naiisep ko. haha. hanggang sa lrt, para kong tanga. ang layo-layo ng tingen ko. halatang-halata na may iniisep nga. minsan talaga, masarap magisa.
pagdating ko sa moa. automatic na, derecho sa starbucks. pero sa aking amazement. soobrang puno ang starbucks sa loob. ayos lang yon kase wala naman ako balak magstay sa loob. di ko feel na mapirme sa isang lugar. eh ang haba kase ng pila, ang sikip na tuloy sa loob. pero syempre, tyaga ako pumila para sa isang white mocha frappucinno no. sandigan yan sa panahon ng kalungkutan. bwahaha.
ayan, ang dame ngang tao, pero ayos lang. iyon naman talaga ang pinunta ko sa moa eh. pagkaubos ko ng coffee ko, nagisep nako ng gift para kay madear. may nabili naman agad ako. pinabalot ko sya, then back to my soul searching chuvaness.
curious ka na ba kung ano iniisep ko? simple.
doubtful ako.
marami akong pinaniniwalaan na mga bagay-bagay at syempre mga tao naren. pero hindi pala maiiwasan yung minsan, may mga kung anong bagay na mangyayari para mabawasan yung paniniwala mo dun sa mga yon. .
ganito lang yan eh. malamang nung bata ka, naniniwala ka kay santa claus. pero habang tumatagal, narealize mo na wala pala talagang santa claus. at yung mga regalo na nakukuha mo sa ilalim ng christmas tree nyo twing pasko ay galing lang sa parents mo at ineetching ka lang nila. mapapagtanto mo na ang laki mo pala talagang uto-uto.
ganun den ako ngayon. kailangan ko maassure na tama yung pinaniniwalaan ko, at hindi lang isang "santa claus" sa buhay ng isang bata.
ayon. pagkatapos ko ng nstp kahapon, naisipan kong dumaan ng moa kahit mag-isa ako. sobrang minsan lang ako magmall mag-isa, lalo na kung hindi naman ako magshashopping. ang lungkot kaya magpaikot-ikot sa pagitan ng libo-libong tao kung magisa ka lang. haha. kaya lang naman ako pupuntang moa kasi bibili ako ng gift para kay mommy dearest na birthday ngayon. at syempre, may ulterior motive ako. naisep ko. aheem, makapag SOUL SEARCHING nga sa moa. hanep, ang bigat non. kala mo naman kung ano iniisep ko. haha.
dalawang araw na kase ako nangangati na mag-moa. hindi ko alam kung baket sa dami ng malls na pwede ko puntahan. sa MOA pa. nung sabado pa ko nag-aaya na magmoa eh. kaso wala si cheseeta dito sa cavite ngayon. naisep ko, baka umuwi na sya ng sunday. eh hindi sya umuwe, eh di ako nalang magisa ngmoa.
aaay. narealize ko na yata kung baket sa moa ko gustong pumunta. . sa moa kasi, iba-ibang klase ng tao makikita mo. ika nga, "from all walks of life". ganon kasi ako pag may malalim na iniisep, gusto kong nakakakita ng iba't ibang uri ng tao. don ko kase narerealize na hindi lang ako yung may iniisep. marami pang mas problemado saken. ayon. oo, tama. kaya moa napili ko. maraming tao. tsaka malaki sya masyado, onti lang yung odds na may makita akong kakilala. ayoko ren kaseng may nakikitang kakilala pag mag-isa ako e. ayokong may kakausaping kahit sino.
mula nong naghiwa-hiwalay kame nila jehLee & janine sa underpass. (pa-southmall kase silang 2), nagsimula nakong pagisipan yong mga dapat kong isipen. ang sarap pala maglakad mag-isa. napakadeserted pa ng manila non. sunday nga kase. walang pasok. ayan, bigat na sa feeling. nilalamon na ko ng mga naiisep ko. haha. hanggang sa lrt, para kong tanga. ang layo-layo ng tingen ko. halatang-halata na may iniisep nga. minsan talaga, masarap magisa.
pagdating ko sa moa. automatic na, derecho sa starbucks. pero sa aking amazement. soobrang puno ang starbucks sa loob. ayos lang yon kase wala naman ako balak magstay sa loob. di ko feel na mapirme sa isang lugar. eh ang haba kase ng pila, ang sikip na tuloy sa loob. pero syempre, tyaga ako pumila para sa isang white mocha frappucinno no. sandigan yan sa panahon ng kalungkutan. bwahaha.
ayan, ang dame ngang tao, pero ayos lang. iyon naman talaga ang pinunta ko sa moa eh. pagkaubos ko ng coffee ko, nagisep nako ng gift para kay madear. may nabili naman agad ako. pinabalot ko sya, then back to my soul searching chuvaness.
curious ka na ba kung ano iniisep ko? simple.
doubtful ako.
marami akong pinaniniwalaan na mga bagay-bagay at syempre mga tao naren. pero hindi pala maiiwasan yung minsan, may mga kung anong bagay na mangyayari para mabawasan yung paniniwala mo dun sa mga yon. .
ganito lang yan eh. malamang nung bata ka, naniniwala ka kay santa claus. pero habang tumatagal, narealize mo na wala pala talagang santa claus. at yung mga regalo na nakukuha mo sa ilalim ng christmas tree nyo twing pasko ay galing lang sa parents mo at ineetching ka lang nila. mapapagtanto mo na ang laki mo pala talagang uto-uto.
ganun den ako ngayon. kailangan ko maassure na tama yung pinaniniwalaan ko, at hindi lang isang "santa claus" sa buhay ng isang bata.
0 Comments:
Post a Comment